اشعار

آسمان برای چشم روشنی                   آفتاب را به دشت هدیه داد

همچو لب خود مدام جان می پرورد                           زان روحی راهی است که به تن پرورده

                                                                         حافظ

زان روی که از شعاع نور رخ تو                                                       خورشید منیر ماه تابنده شده است

                                                                حافظ                                                          

 به نام خدا

کی به خورشيد  ميگويد نخواب

آفتابت را بتاب

کی زده فواره رنگين کمان

تو حوض آسمان

کی به دل ها مهربانی داده است

شادمانی داده است

اوخدای مهربان دوست دا ر بچه هاست

                                  ناصرکشاورز                                   

باور نکنی خیال خود را بفرست                                تا در نگرد که بی تو چون خواهم خفت

                                                        حافظ

بس زود ملول گشتی از همنفسان                آه از دل تو که سنگ می بارد از او

                                                                              (حافظ)

صوفی چو رسم رهروان میدانی       بر مردم رند نکته بسیار مگیر

                                                                                  حافظ                

از دست جوانیم بربود عنان          پیری چو رکاب پایداری کردی

                                                                                              حافظ

پیوسته از آن روی کنم همدمیش         کز رنگ ویم بوی  می آید